Kategoria: Porady Ogrodnicze

Często w miejscach zacienionych występuje problem z założeniem idealnego trawnika, który ozdobiłby nasz ogród. Brak dostępu do światła powoduje słaby rozwój roślin lub zupełne jego wstrzymanie. W  takim przypadku  możemy zastosować odpowiednie gatunki roślin okrywowych,  które świetnie radzą sobie w miejscach zacienionych i stworzą nam zielony, gęsty dywan.

Zaletami takich roślin są:

• żywe zielone liście, w wielu gatunkach również ozdobne kwiaty;
• dzięki tworzonej okrywie ograniczają wzrost chwastów;
• zasłaniają nieatrakcyjne miejsca z odsłoniętą glebą;
• rośliny okrywowe nie ukorzeniają się głęboko, dzięki czemu nie zabierają one wody i składników mineralnych innym rośliną;
• tworząc okrywę na powierzchni ziemi kumulują wartościową materię organiczną.

Runianka japońska (Pachysandra terminalis) – roślina okrywowa dorastająca do 20-30 cm wysokości, rozrastająca się za pomocą podziemnych rozłogów. Runianka nie jest rośliną wymagającą jednak musimy pamiętać, że lubi się rozrastać i po pewnym czasie trzeba ją przyciąć.

Roślina ta jest często wybierana ze względu na atrakcyjne błyszczące liście.  W maju obsypuje się licznymi białymi kwiatami, których delikatny zapach przyciąga motyle oraz pszczoły.

Barwinek pospolity (Vinca minor) – jest jedną z najchętniej wybieranych roślin okrywowych, zimozielone liście tworzą całoroczną ozdobę w naszym ogrodzie.  Wysokość barwinka dochodzi do 20-30 cm.

Pora kwitnienia barwinka przypada w okresie kwiecień-czerwiec, wtedy roślina obsypuje się drobnymi filetowymi kwiatami.

Bluszcz pospolity (Hedera helix) – zimozielone, wieloletnie pnącza, tworzące dywan o różnych kolorach – w zależności od odmiany. Może dorastać do 20 m. Bluszcz zapewni nam gęstą okrywę, jednak musimy pamiętać aby kontrolować jego wzrost.

Atutem rośliny jest duża różnorodność odmian:

'Goldheart' – Odmiana pnąca oraz płożąca. Liście z jasnymi przebarwieniami (złotymi)  mogą uatrakcyjnić ciemna obszary. Odporny na mróz.

'Glacier' – odmiana o liściach szaro-zielonych, posiada jasne przebarwienia na brzegach blaszki liściowej.

‘Profesor Seneta’ – jest to odmiana polska bluszczu o pięcioklapowych mięsistych liściach w rozmiarze nawet do 12 cm. Posiada intensywne zielone liście z jasnokremowymi przebarwieniami, które tworzą kontrastowe wzory. Przy tej odmianie musimy pamiętać, że źle toleruje zupełnie zacienione miejsca.

Justyna Jabłońska

Instruktor ds. ogrodniczych

Okręg Łódzki PZD

Mimo, że za oknem często widzimy jeszcze śnieg i mało sprzyjającą pogodę do prac ogrodniczych to musimy pamiętać, że wiele czynności ogrodniczych powinniśmy rozpocząć już w lutym. Czynności te są konieczne, aby w pełni przygotować nasz ogród na sezon wiosenny.

Najważniejsze czynności jakie powinniśmy wykonać w lutym to:

- zimowe przycinanie drzewek i krzewów

- bielenie pni (jest to ostatni moment na tą czynność)

- zimowe opryski

- wczesny wysiew kwiatów jednorocznych i warzyw w rozsadach.

1. Owoce i warzywa

Jeśli posiadasz ogród warzywny, luty to miesiąc, w którym rozpoczynamy prace porządkowe. Najważniejszym zadaniem jest planowanie nowych grządek, przygotowanie szklarni czy tunelu.

• Rozpocznij planowanie układu grządek i wybierz jakie warzywa posiejesz i posadzisz w tym roku. Weź pod uwagę, że jedne wżywa rosną lepiej w towarzystwie, a inne wręcz przeciwnie.
• Posprzątaj zeszłoroczne grządki – usuń z nich pozostałości roślin oraz liście które były używane jako ściółka.
• Sprawdź stan swoich podwyższonych grządek, szklarni, tuneli, zweryfikuj czy nie potrzebują drobnych napraw. Zaimpregnuj przed sezonem drewniane elementy, aby zapewnić im trwałość przez cały sezon.
• Przygotuj zawczasu tunel lub szklarnię do nowego sezonu. Umyj w szklarni okna i przygotuj ziemię oraz nawieź ją np. obornikiem.
• Luty jest dobrym okresem na produkcję z rozsady pomidorów, papryki, cebuli, pora, kapusty czy sałaty

2. Drzewa owocowe

• Zimowe przycinanie drzew i krzewów jest jedną z najważniejszych prac w ogrodzie w lutym. O czym warto pamiętać zanim podejmiemy się zimowego cięcia ?
  • Zimą przycinamy jabłonie, grusze, śliwy (odmiany późno dojrzewające) i orzechy włoskie.
  • Przycinamy również krzewy owocowe – porzeczki, agrest. Jeśli posadziłeś jesienią porzeczki czarne lub czerwone, przytnij je teraz bardzo krótko (do 3. oczka), żeby pobudzić ich wzrost. Porzeczki czarne nie wymagają potem cięcia aż do 4 roku po posadzeniu (wtedy jest potrzebne cięcie odmładzające). Porzeczki czerwone tniemy w pierwszym roku po posadzeniu, a potem dopiero w 5 lub 6 roku.
  • Usuń zaschnięte owoce z drzew i krzewów.

  Pamiętaj aby po cięciu zabezpieczyć powstałe rany maścią ogrodniczą.

  

Justyna Jabłońska

Instruktor ds. ogrodniczych

Okręg Łódzki PZD

Bielenie drzew to jeden z ważniejszych zabiegów w naszym sadzie. Zabieg ten wykonujemy  z ustaniem zimy, ale nie później niż w połowie stycznia.

Głównym zadaniem  bielenia jest  utrzymanie drzew w dobrym stanie oraz zapobieganie uszkodzeniom kory, które mogą wystąpić przez nagłe zmiany temperatury. Gdy w nocy temperatura spada poniżej zera, wcześniej nagrzane pędy zaczynają pękać i dochodzi do uszkodzeń – ran zgorzelinowych.

Najbardziej podatnymi na powstawanie ran zgorzelinowych są jabłonie, śliwy i czereśnie.  Jednak nie możemy zapomnieć o ochronie krzewów owocowych.

Do bielenia drzew owocowych najlepiej użyć mleka wapiennego , aby przygotować płyn potrzeba 2 kg wapna, 10 l wody i odrobinę gliny, krochmalu z mąki ziemniaczanej lub krowieńca, który zapobiegnie spłukiwaniu wapna przez deszcz. Jeżeli poszukujemy rozwiązań prostszych niż samodzielne przygotowywanie wapiennej mikstury, warto kupić gotowe wapno do bielenia drzew o zwiększonej przyczepności.

Po przygotowaniu i dokładnym wymieszaniu wapna z dodatkami, mieszankę nanosimy pędzlem z miękkim włosiem na pnie drzew owocowych i nasady grubszych konarów. W przypadku gdy deszcz spłucze część naszej powłoki ochronnej, należy powtórzyć zabieg tak aby pnie drzew były pobielone do końca marca.

Do ochrony drzew możemy użyć również innych sposobów np.; owinąć drzewo słomą  lub papierem. Pamiętajmy, aby nie używać do tego folii, która może przyczynić się do pogorszenia stanu drzewa.

Justyna Jabłońska

Instruktor ds. ogrodniczych

Okręg Łódzki PZD

zdjęcie  -  Źródło www.pixabay.com

Często słyszę od właścicieli trawników, że skoszona trawa to duży problem ponieważ nie wiedzą co z nią zrobić. Jedynym rozwiązaniem jaki widzą to wyrzucić trawę do pojemników na odpady bio. W ostatnich czasach, kiedy musimy stosować recykling i znacząco ograniczać ilość wyrzucanych materiałów, zwłaszcza odpadów zielonych, zastosujmy metody, które będą korzystne dla nas i środowiska. Jedno jest pewne, skoszona trawa może mieć wiele korzystnych zastosowań w ogrodzie! Oto kilka z nich:

1.      Możemy KOMPOSTOWAĆ

Dzięki kompostowaniu możemy uzyskać, ekologiczne, najtańsze i jednocześnie bogate w substancje odżywcze podłoże ogrodnicze. Skoszoną trawę możemy składować na pryzmie lub w specjalnym kompostowniku. Wystarczy dodawać ją warstwami na przemian z grubszymi, najlepiej suchymi pędami bylin i cienkimi pędami krzewów,  niewielką ilością ziemi ogrodowej oraz mączką bazaltową lub specjalnym preparatem do kompostowania zawierającym mikroorganizmy glebowe. Po kilku tygodniach otrzymamy wartościowy nawóz organiczny, którym mogą być zasilane wszystkie rośliny w ogrodzie z wyjątkiem roślin kwasolubnych.

2.      Możemy ŚCIÓŁKOWAĆ

Skoszona trawa to dokonały materiał do ściółkowania! O zaletach ściółkowania można pisać wiele. Jeśli chcemy ograniczyć straty wody związane z jej parowaniem, zwłaszcza w gorące dni lata, jeśli chcemy mieć mniej chwastów w ogrodzie, to zastosujmy skoszoną trawę! Jest ona doskonałym materiałem do okrywania zagonów warzyw, wokół drzewek i krzewów owocowych, truskawek oraz na rabatach roślin ozdobnych z wyjątkiem roślin kwasolubnych. Najlepiej stosować przesuszony pokos, o grubości warstwy ok. 10 cm. Ze względu na możliwość zagniwania ściółkowanych roślin, przy rozkładaniu należy uważać, aby pokos nie dotykał do łodyg lub pni.

3.      Możemy OCHRONIĆ ROŚLINY

Niewielu z nas wie, że na bazie suszonej trawy możemy przygotować preparat do ochrony roślin. Wystarczy wysuszoną trawę zalać zimną wodą, po 24 godzinach powstały roztwór przefiltrować i najlepiej  od razu użyć.  Bez rozcieńczania stosujemy do zwalczania mszyc i stadiów larwalnych wielu szkodników roślin. W rozcieńczeniu z wodą w stosunku 1:3 do ograniczania chorób grzybowych w uprawach roślin np. mączniaka prawdziwego jabłoni i agrestu.

4.      Możemy OKRYWAĆ ROŚLINY NA ZIMĘ

Jeśli mamy możliwość przechowywania suchego pokosu do później jesieni warto wykorzystać go do okrywania roślin na zimę, zwłaszcza tych wrażliwych na mróz. Wiosną pokos użyty do okrycia roślin możemy użyć także do ściółkowania, wystarczy równomiernie rozłożyć go wokół roślin.

5.      Możemy POZOSTAWIĆ NA TRAWNIKU

Jeśli nasz trawnik kosimy często a źdźbła trawy nie są dłuższe niż 5 cm. Jeśli kosimy po całkowitym obeschnięciu murawy a trawa równomiernie rozsypuje się na całej powierzchni trawnika, możemy śmiało pozostawić pokos na trawniku. Dzięki temu trawa szybko się rozłoży i będzie zasilała murawę  w składniki pokarmowe przez cały sezon.

Agnieszka Bartkowska - instruktor ds. ogrodniczych PZD w Bydgoszczy

Przez lata stosowania gotowych nawozów sztucznych, zapomnieliśmy o starych i sprawdzonych, a zarazem ekologicznych metodach nawożenia roślin.

Skorupki jaj są odpadem organicznym, który można kompostować. Jednak nadają się również jako produkt samodzielny, ponieważ zawierają dużą ilość wapnia. Składnik ten można wykorzystać na działce, ale również w uprawie roślin doniczkowych.

Przy jakich roślinach sprawdzi się ta metoda?

1. Zasilanie roślin na działce, szczególnie tych wymagających zasadowego odczynu gleby, np. ogórek, kapusta, jarmuż, lawenda, bluszcz, dzwonek karpacki, piwonia, jeżówka, orlik, powojniki, goździki. Nie stosować pod rośliny kwasolubne takie jak: rododendrony, azalie, wrzosy, borówki.
2. Nawóz dla roślin doniczkowych np. wężownicy, bluszczu, oleandrów, kliwii. Nie stosować do doniczkowych azalii, paproci oraz storczyków.

Jak wykonać taki nawóz?

• Skorupki wysuszyć i rozdrobnić, a następnie wymieszać z glebą.
• Skorupki wysuszyć i rozdrobnić na drobny proszek (w moździerzu lub blenderze), a następnie zalać gorącą wodą i odstawić na około tydzień w ciemne miejsce. Podlewać tą wodą rośliny w rozcieńczeniu 1:5.
• Zmielone skorupki- podsypać rośliny 1 łyżką stołową po przesadzeniu.

3. Rozsypane skorupki jaj pozwolą na ograniczenie występowania ślimaków. W ten sposób uchronimy liście warzyw liściowych i funkii.

Wytłoczki po jajach można również wykorzystać, np. do produkcji rozsady. Opakowanie jest biodegradowalne, dlatego później można je wyrzucić na kompostownik, gdzie bardzo szybko się rozłoży.

Kilka uwag i wskazówek na koniec:

- przy stosowaniu tej metody nawożenia pod rośliny uprawowe, skorupki należy umyć, a następnie wysuszyć w piekarniku przez 10 minut w temperaturze 100ºC. W ten sposób pozbędziemy się ewentualnych bakterii Salmonelii.

- nawóz ten stosować gdy obserwujemy niedobory wapnia u roślin. Objawia się to często żółtymi, rdzawymi bądź jaskrawymi nieregularnymi plamami na środkowych liściach.

- należy pamiętać, że w nadmiarze wszystko szkodzi. Nadmiar wapnia hamuje wzrost rozwój, a także powoduje niedobory potasu i magnezu.

Agnieszka Lazar

Instruktor ds. ogrodniczych

Okręg Łódzki PZD

Maj każdego roku zasypuje nas kwitnącymi roślinami, szczególnie charakterystyczne są kwitnące drzewa owocowe. Miesiąc ten, to czas sadzenia roślin ozdobnych ciepłolubnych, zabiegów pielęgnacyjnych w kwaterze sadowniczej i na rabacie, a także wysiewów i sadzenia warzyw.

Warzywa

W pierwszej połowie maja możemy wysiewać bezpośrednio do gruntu- późne odmiany warzyw korzeniowych – marchwi, pietruszki, a także buraków liściowych i ćwikłowych, rzodkiewki oraz sałaty masłowej i kruchej. Sałaty najlepiej wysiewać w odstępie co 2 tygodnie, tak by zachować ciągłość zbiorów.

W drugiej połowie maja czas na warzywa dyniowate, które należą do warzyw ciepłolubnych. Wprost do gruntu wysiewamy dynie, ogórki, cukinie, kabaczki oraz późne odmiany kalafiora, jarmużu czy kalarepy.

Po połowie maja sadzimy wcześniej zahartowaną rozsadę selera (wszystkie rodzaje), pora, kalarepy i kalafiora, natomiast pod koniec miesiąca wysadzamy rozsadę ogórka, cukinii, dyni oraz papryki. Pod osłonami sadzimy: pomidory, paprykę, ogórki.

Rośliny ozdobne z kwiatów

W maju ponawiamy wysiew roślin jednorocznych, które mogliśmy siać w kwietniu. Taka praktyka pozwoli zachować ciągłość kwitnienia. Bezpośrednio do gruntu wysiewamy rośliny jednoroczne- groszek pachnący, lewkonie i nagietki oraz rośliny dwuletnie, które zakwitnął w następnym roku- dzwonek ogrodowy, naparstnica purpurowa, niezapominajki, stokrotki. Po 15 maja, po tzw. zimnych ogrodnikach, do gruntu siejemy nasturcje, portugalkę oraz dynię ozdobną. Wysadzamy rozsadę szałwii, żeniszka, natomiast z roślin cebulowych i bulwiastych wsadzamy dalie, mieczyki, krokosmie oraz pacioreczniki.

Po zakończeniu kwitnienia przez krzewy kwitnące wiosną, przystępujemy do cięcia pielęgnacyjnego. Po kwitnieniu tniemy: forsycję, migdałki, pigwowce, lilaki oraz tawuły. Termin cięcia jest niezwykle istotny, ponieważ jeśli wykonany zabieg przed kwitnieniem, usuniemy pąki kwiatowe, które zawiązały się w ubiegłym sezonie wegetacyjnym i kwitnienie będzie mniej spektakularne.

Walka z chwastami

            Rośliny w okresie kwitnienia i zawiązywania owoców potrzebują wody i składników pokarmowych. Występowanie chwastów wpływa niekorzystnie na gatunki owocowe, gdyż konkurują one ze sobą o wodę i składniki zawarte w glebie, dlatego istotny jest fakt by na bieżąco usuwać chwasty. Tu pomocny będzie temat ściółkowania gleby. Metoda ta pozwala ograniczyć występowanie chwastów, zabezpiecza glebę przed nadmiernym nagrzewaniem, a także odparowywaniem wody z gleby.

Więcej o ściółkowaniu na http://lodz.pzd.pl/jak-ograniczyc-ilosc-odpadow-zielonych-na-dzialce-rodzinnej/

Agnieszka Lazar

Instruktor ds. ogrodnictwa

Okręgu Łódzkiego PZD

Podwyższone grządki to uprawa roślin, bardzo często warzyw w skrzyniach. Metoda niezwykle popularna wśród mieszkańców Zjednoczonego Królestwa, jednak coraz częściej pojawia się w Polsce. Uprawa na podwyższonych grządkach sprawdzi się również w Rodzinnych Ogrodach Działkowych, szczególnie na tych działkach, gdzie gleba jest kiepskiej jakości oraz tam gdzie występują tereny zalewowe.

Zalety podwyższonych grządek:

- łatwy dostęp do roślin i uprawa dla osób starszych, niepełnosprawnych bądź z bólami kręgosłupa,

- ziemia pozostaje dłużej spulchniona, ponieważ nie jest zadeptywana,

- mniejsze ryzyko wystąpienie ślimaków,

- możliwość uprawy roślin mimo słabej gleby,

- estetyczny wygląd,

- trudniejszy dostęp dla psów.

Wymiary:

Jeśli chodzi o wymiary grządki nie są one wprost określone bądź nakazane, jednak jest kilka aspektów dzięki którym korzystanie z niej będzie łatwiejsze i wygodniejsze. Pierwsze co należy wziąć pod uwagę to szerokość. Najlepiej sprawdzają się grządki o szerokości 70-100 cm, taka odległość pozwala na swobodny dostęp do upraw znajdujących się na środku grządki. (Uwaga! Jeśli grządkę ma uprawiać osoba niepełnosprawna, poruszająca się na wózku inwalidzkim, powinniśmy indywidualnie dostosować jej szerokość, gdyż taka osoba nie będzie w stanie sięgnąć dalej niż na długość ręki. Zwróćmy na to szczególną uwagę.) Wysokość również powinniśmy dostosować indywidualnie, jednak optymalna będzie 50-60 cm. Natomiast, jeśli chodzi o długość, to ustalamy ją w zależności od potrzeby.

Lokalizacja:

Podwyższone grządki najlepiej lokalizować tak, by dłuższy bok znajdował się na osi wschód- zachód. Pozwoli to odpowiednio doświetlić uprawy.

Materiał:

Do samodzielnej budowy wykorzystać można deski z dębu lub robinii- cechują się one dużą wytrzymałością, aczkolwiek jest to droższy materiał. Jeśli szukamy tańszego zamiennika, dobrze sprawdzi się materiał z sosny lub świerka, jednak wytrzymałość takich desek szacowana jest na 2-3 sezony. Deski należy zaimpregnować naturalnym, nietoksycznym preparatem.

Podłoże:

W miejscu gdzie ma powstać podwyższona grządka należy ściągnąć warstwę 20-30 cm głębokości darni. Na dno i boki zastosować siatkę nylonową, która zabezpieczy uprawy przed nornicami i kretami. Następnie stawiamy stelaż grządki. Dno wykładamy drobnymi gałązkami, które przesypujemy ziemią- jest to niezbędny zabieg, aby pozbyć się nadmiaru wody. Następnie układamy masę organiczną. Możemy wykorzystać kompost, darń, liście, a także skoszoną trawę. Ostatnią warstwę stanowi podłoże ogrodnicze.

Tak przygotowane wypełnienie zapewni właściwy poziom nawożenia nawet przez 6 lat.

Uwaga! Jeśli stosujemy warstwę ograniczą należy pamiętać, że są gatunki, których nie należy sadzić w pierwszym roku po zasileniu. Są to: groch, fasola, bób (dodatkowo, warzywa strączkowe przyczyniają się do poprawy żyzności gleby, gdyż maja zdolność wiązania azotu atmosferycznego), marchew wczesna, rzodkiewka, sałata, koper oraz zioła jednoroczne.

Agnieszka Lazar

Instruktor ds. ogrodniczych

Okręg Łódzki PZD

Plan pracy na kwiecień

Kwiecień to miesiąc pierwszych nasadzeń na działce, rozpoczyna się siew nasion ziół, roślin ozdobnych, a także warzyw. Temperatura w kwietniu pozwala już na wysiew nasion bezpośrednio do gruntu, jest to łatwiejszy sposób siewu, zwłaszcza dla początkujących działkowców, a także osób, które nie mają możliwości codziennie doglądać siwek.

Warzywa

W pierwszej połowie kwietnia możemy wysiewać bezpośrednio do gruntu- groch, bób, cebulę, pasternak oraz pietruszkę korzeniową. To też właściwy czas na warzywa, które rozmnażamy przez podział, czyli rabarbar i chrzan. W drugiej połowie kwietnia nadchodzi czas na: buraki ćwikłowe, por oraz skorzonerę. Natomiast przez cały miesiąc możemy wysiewać wczesne i średnio wczesne odmiany rzodkiewki, marchwi, szpinaku oraz pietruszki naciowej.

Rośliny ozdobne z kwiatów

Na działce nie może zabraknąć roślin ozdobnych z kwiatów. Jakie gatunki siejemy w kwietniu? Poniżej lista popularnych roślin jednorocznych oraz termin ich kwitnienia:

• aksamitka niska – VI-X
• chaber bławatek – VI-IX
• cynia wytworna – VI-X
• nagietek lekarski – VIII-X
• smagliczka nadmorska – V-X
• szarłat zwisły – VII-X
• złocień trójbarwny – VI-IX

W kwietniu na miejsce stałe wysadzamy kwitnące niezapominajki i bratki dostępne w sklepach ogrodniczych, a także trawy ozdobne.

Zioła

            Zioła najczęściej kojarzą się nam z poprawianiem smaku potraw, jednak mają szersze zastosowanie niż jedynie w kuchni. Mają właściwości prozdrowotne i lecznicze, a także stosowane w uprawie współrzędnej korzystnie wpływają na wzrost sąsiadujących roślin.

Proponowane gatunki do uprawy współrzędnej:

• Mięta ogrodowa- fasola, groch, kapusta, kalarepa
• Koper ogrodowy- ogórki
• Cząber ogrodowy- cebula, czosnek
• Szałwia lekarska- kapusta, marchew

Uprawa współrzędna to również świetna opcja jeśli wcześniej nie przygotowaliśmy miejsca pod zioła, wówczas w pełni wykorzystujemy potencjał gleby i oszczędzamy miejsce, a wzajemne pozytywne oddziaływanie na siebie gatunków to dodatkowy atut, który warto wziąć pod uwagę.

Pozostałe gatunki ziół, które można siać w kwietniu to rumianek, kminek, majeranek, kolendra oraz lubczyk. Jakie właściwości mają niektóre z nich oraz które części rośliny wykorzystać?

1. Ziele cząbru ogrodowego- zbieramy część nadziemną w okresie kwitnienia, następnie suszymy. Cząber posiada właściwości pobudzające kwitnienie.
2. Owoc kolendry- zbieramy dojrzałe owoce, które suszymy w cieniu, posiada właściwości wiatropędne, zwiększa wydzielanie soków żołądkowych, wykorzystywany również jako przyprawa.
3. Ziele majeranku- zbieramy szczytowe części ulistnionych pędów w momencie, gdy pojawiają się pąki kwiatowe. Stosowane jako przyprawa, posiada również właściwości anty- bakteryjne, -wirusowe, -grzybowe, pomaga na stany skurczowe żołądka i jelit, a także działa rozgrzewająco.
4. Kwiat rumianku- kwiatostan zbieramy po zakwitnięciu i suszymy w cieniu. Posiada właściwości rozkurczowe.
5. Owoc kminku- stosowany w lecznictwie i kuchni. Wykorzystujemy całe owoce, zebrane w czasie dojrzewania, które następnie suszymy w cieniu. Poprawia perystaltykę jelit, zapobiega wzdęciom, a u kobiet karmiących pobudza laktację.

Agnieszka Lazar

Instruktor ds. ogrodnictwa

Okręgu Łódzkiego PZD

Zarówno lawenda jak i wrzosy, od lata do jesieni zdobią nasze działki pięknymi kwiatami.

Obydwa gatunki mają podobne potrzeby, a mianowicie najlepiej rosną na stanowisku słonecznym, osłoniętym od wiatru. Wymagania glebowe mają niewielkie, jedyne czego nie lubią to zastoju wody w strefie korzeniowej. Roślin tych nie sadzimy razem w grupach, ponieważ wrzosy preferują podłoże kwaśne, natomiast lawenda zasadowe.

Pielęgnacja obydwu gatunków polega przede wszystkim na ich prawidłowym cięciu. Jak zatem ciąć? Cięcie należy wykonać wczesna wiosną przed ruszeniem wegetacji, a więc marzec/kwiecień. Pędy tniemy poniżej przekwitniętych kwiatostanów, uszczykując delikatnie miejsce występowania liści. W ten sposób usuniemy wszystkie przemarznięte pędy roślin. Dodatkowo cięcie wpływa na pokrój rośliny i poprawia kwitnienie.

Niektórzy stosują szkołę podwójnego cięcia lawendy. Pierwszy raz przycinamy po przekwitnięciu kwiatostanów, a drugi raz wiosną, aby usunąć uszkodzenia mrozowe oraz określić wysokość jaka nam odpowiada.

Jak i kiedy wykonywać prace pielęgnacyjne wrzośców?

Wrzośce to rośliny kwasolubne, cechujące się takimi samymi warunkami uprawowymi jak wrzosy.

W przypadku wrzośców wyróżniamy dwa typu, które będą wymagały cięcia w innym terminie.

1. Wrzosiec krwisty i rozpierzchły- kwitną zimą i wiosną, cięcie pielęgnacyjne wykonujemy bezpośrednio po kwitnieniu.
2. Wrzosiec niskorosły- kwitnie latem, tniemy wiosną następnego roku, a wiec podobnie jak w przypadku wyżej opisanych gatunków- lawendy i wrzosów.

Dla zachowania pięknego pokroju roślin, ciecie należy wykonywać co roku.

Agnieszka Lazar

Instruktor ds. ogrodniczych

Zgodnie z §42 regulaminu ROD, każda działka musi być wyposażona w kompostownik, natomiast działkowiec zobowiązany jest kompostować odpady pochodzenia organicznego, w szczególności te powstałe na działce.

Organiczne odpady to potencjał, który należy ponownie wykorzystać. Kompost jest najlepszym ekologicznym nawozem, ale nie jest to jedyny sposób na zielony recykling. Ponowne wykorzystanie bioodpadów pozwala w znacznym stopniu ograniczyć ilość odpadów zielonych, a co za tym idzie, obniża opłaty za gospodarkę odpadami. To właśnie odpady zielone generują największe koszty, tak więc nauczmy się jak ponownie je wykorzystać.

Przykłady wykorzystania odpadów zielonych:

1. Ograniczenie powierzchni trawnika- produkcja własnych owoców i warzyw to świetna zabawa dla dzieci, a także ogromna satysfakcja, również dla dorosłych. Wykorzystajmy potencjał działki i uprawiajmy ją.
2. Ściółkowanie wokół drzew, krzewów owocowych, a także ozdobnych pozytywnie oddziałuje na ich rozwój. Przede wszystkim gleba nie traci wody, nie nagrzewa się nadmiernie, dodatkowo warstwa ściółki ogranicza kiełkowanie i wzrost chwastów. Czym i jak ściółkować:

• Chwasty, które jeszcze nie wytworzyły nasion, możemy wykorzystać do ściółkowania, układając je korzeniami do góry.
• Zrębki roślin iglastych najlepiej wykorzystać pod rośliny kwasolubne, takie jak wrzosy, rododendrony, azalie, magnolie, pierisy, a także inne iglaste.
• Zrębki pozostałych roślin, warstwa najlepiej grubości 10 cm.

3. Drobne gałązki wykorzystać jako drenaż na dnie kompostownika.
4. Uprawa warzyw na czarnej włókninie- ogranicza wzrost i pojawianie się chwastów.
5. Opadające liście i igły w okresie późnej jesieni wykorzystać można jako zabezpieczenie przed mrozem kopczykując rośliny.
6. Liście świetnie się sprawdzą do produkcji własnej ziemi liściowej. Liście orzecha włoskiego, olchy czarnej i brzozy będą się długo rozkładać.
7. Pozostałe po zbiorach łodygi i liście warzyw kompostować, pod warunkiem że nie są porażone przez choroby i szkodniki.
8. Kompostowanie odpadów kuchennych- obierki warzyw i owoców (nie wrzucać skórek po owocach egzotycznych), skorupki z jajek, fusy z kawy i herbaty.

Co z roślinami, których nie należy kompostować? Te rośliny, które zostały porażone przez choroby bądź szkodniki, chwasty które wytworzyły nasiona najlepiej zakopać w nieużytkowanej części działki na głębokość 1 metra.

Agnieszka Lazar

Instruktor ds. ogrodniczych